|
|
Spaanse Literatuur
Omdat het een van de belangrijkste talen ter wereld is, bestaat er een rijke spaanse literatuur. Hier kan je meer lezen over spaanstalige romans, drama, korte verhalen en poëzie.
Het Vroege Werk in het Castiliaans
Het historisch gedicht Cantar de Mío Cid is de bekende vroege klassieker van de spaanse literatuur, het gaat over het leven en de daden van de nationale held, Rodrigo Díaz de Vicar, de Cid Campeador genoemd.
In de 14e eeuw waren López de Ayala, de prins Don Juan Manuel, neef van koning Alfonso X, wiens Libro de los exemplps del conde Lucanor et de Patronio het eerste spaanse boek was met korte verhalen, en de satirische dichter Juan Ruiz de meest belangrijke schrijfers.
De Renaissance en de Gouden Eeuw van de Spaanse Literatuur
De Renaissance drong door tot de spaanse literatuur en Spanje was intussen ook een dominante Europese macht geworden. Tijdens het bewind van keizer Charles V, werd de eerste roman over levensgebeurtenissen, Lazarillo de Tormes, in 1554 gepubliceerd; de identiteit van de schrijver is een raadsel gebleven.
Het tweede deel van de 16e eeuw en in het grootste deel van de 17e eeuw waren verantwoordelijk voor een groot deel van de spaanse literatuur, deze periode staat bekend als de Gouden Eeuw. Het voornaamste proza monument van de Gouden Eeuw, en een van de meesterwerken van de wereldliteratuur, is de roman Don Quixote de la Mancha door Miguel de Cervantes Saavedra.
De Gouden Eeuw bracht ook veel toneelstukken met zich mee. Lope de Vega Carpio, Tirso de Molina, Guillén de Castro y Bellvís en Juan de Alarcón. Calderón de la Barca was de laatste en waarschijnlijk beste dramaticus van dit tijdperk.
Neo-klassieke Literatuur
Frans nieuw klassiek was in de 18e eeuw van sterke invloed op de spaanse literatuur. Drie schrijvers onderscheden zich door dat ze uitzonderingen waren te midden van algemene daling van de creativiteit in literatuur: Leandro Fernández de Moratín, Ramón de la Cruz, en de dichter Juan Meléndez Valdés.
De Romantiek
In 1833, met de dood van Fernando VII,veroverde romantiek het land stormenderhand; de overhand was dramatisch maar oppervlakkig. Veel van het werk van de voorop lopende romantische schrijvers,Ángel de Saavedra, duque de Rivas, José de Espronceda en José Zorrilla y Moral toonde originaliteit in zijn bewonderenswaardige satirische sketches.
Twee dichters van na de Romantiek waren Rosalía de Castro (schreef in het Galiciaans) en Gustavo Adolfo Bécquer.
Bewegingen uit de eind negentiende en begin twintigste eeuw
Benito Pérez Galdós domineerde de realistische roman tijdens de tweede helft van de 19e eeuw, maar Pedro Antonio de Alarcón, José Maria de Pereda, Armando Palacio Valdés, Juan Valera y Alcalá Galiano en Emilia Pardo Bazán schreven ook opvallende fictie.
De literatuur heeft zijn grootste succesen gehaald met zijn poëzie. De teksten van de liederen van Antonio Machado en van Juan Ramón Jiménez behoren tot de beste. José Moreno Villa, Rafael Alberti, Vicente Aleixandre, Luis Cernuda, Jorge Guillén, Dámaso Alonso en vele anderen vormden een briljante combinatie van dichters, maar de meest innemende persoon was de dichter en toneelschrijver Federico García Lorca.
Generatie van ‘98
Op het eind van de eeuw trachtten de schrijvers van de generatie ´98 om het culturele leven van Spanje te waarderen en nieuw leven in de blazen. Miguel de Unamuno heeft als opstelschrijver, dichter, romanschrijver en leraar het donquijote aspect van de spaanse waarden geaccentueerd heeft een grote invloed gehad op de spaanse jongeren. Azorín creërde gedenkwaardige impressionistisch sketches. Ramón de Valle Inclán bracht een poëtisch gevoel van het fantastische en bizarre aan zijn romans en toneelstukken toe. Pío Baroja y Nessi hebben zijn romans zelfstandig gemaakt met de geest die alle traditionele waarden afwees en probeerde de mensen tot actie over te laten gaan.
Van de spaanse burgeroorlog tot nu
Tijdens de spaanse burgeroorlog werden veel schrijvers zoals Salinas, Guillén, Juan Larrea en anderen verbannen. Onder de dichters verscheen na de spaanse burgeroorlog Nobel prijswinnaar Camilo José Cela, Carman Laforet en José María Gironella. Salvador de Madariaga werd bekend als een biograaf en een historicus. In de jaren 50 en 60 leek de politiek en literaire normaliteit terug te keren.
Onder de schrijvers waarvan hun literaire reputaties vastgesteld zijn inds de tweede wereld oorlog behoren romanschrijvers Max Aub, Miguel Delibes, Juan Goytisolo, Ana María Matute, Rafael Sánchez Ferlosio, Luís Martín-Santos en Gonzalo Torrente-Ballester; de dichters Manuel Altoaguirre en Gerardo Diego; en de toneelschrijvers Antonia Buero Vallejo, Alejandro Casona en Alfonso Sastre.
In de periode voor Franco is er veel geexpirimenteerd in de spaanse literatuur. Onder de belangrijke romanschrijvers behoren Juan Benet, Carmen-Martín-Gaite, Eduardo Mendonza, Soledad Puértolas, Carmen Riera, en Ana Maria Moix. Tot de toneelschrijver
behoren Férnando Arrabel, Antonio Gala, Fermín Cabal, en Alonso de Santos. Tot de dichters behoren Ana Rossetti, Antonio Carvajal, Guillermo Carnero, Jaime Silas, en Antonio de Villena.
|
|